Yeni Dönem Hayatım

Bloğuma yazı yazmadığımı fark edeli aylar oldu fakat bir türlü içimden yazmak gelmedi ya da fırsat bulamadım. Son yazımın üzerinden geçen uzun zaman içinde hiç bitmeyecek sandığım lisans bitirme tezimi sonlandırdım ve hemen ardından İzmir'e veda ettim. :( Ayrılışımın fazla uzun sürmeyeceğini hayal ederken çeşitli nedenlerle, Samsun'da özel bir hastanede hiç vakit kaybetmeden işe başladım. Buradaki günlerimin fazla uzun sürmeyeceğini düşünürken beş ayı geride bırakmak biraz hayal kırıklığı yaratıyo tabi. İşimi, iş arkadaşlarımı seviyorum, artık aileme daha yakın bir şehirdeyim, her şey yolunda ama beş aydır eksikliğini tamamlayamadığım birşeyler var. Sanırım herkes gibi bende eski günlerin özlemini yaşıyor, İzmir'e geri dönmeyi bekliyorum. Yaşananlar, paylaşılanlar ne kadarda güzelmiş, şimdi daha da değerleniyor anılarımda. Aklıma gelen en önemsiz şeyler dahi kıymet buluyor o günlere ait olunca. Hayatımın en güzel 5 yılını geride bıraktım ve şimdi çoğu zaman anlamsız bulduğum bir koşturmacanın içindeyim. Sabah 7 de alarmı çalmaya başlayan saatimi 8'e doğru ancak ciddiye alarak güne başlıyorum. Evime 15 dk uzalıkta olan hastaneme yürüyerek gidiyorum. (Koşar gibide diyebilirim :) ) Ameliyathanede çalışıyorum ve daha çok akşam üzeri yoğunlaşan operasyonlar nedeniyle geç saatlerde hastaneden ayrılıyorum. Elif'in deyimi ile denizden yüksekliği 5000 m olan mahalleme, günün sonunda kalan son enerjimi kullanarak tabiri yerindeyse tırmanıyorum. Keşke bir arabam olsa diyorum ama dik yokuşta arabayı kaldırırken çektiğim sıkıntı aklıma gelince tatlı hayalime son veriyorum. :)) Fırsat buldukça Samsun'un meşhur Mecidiye ve Çiftlik caddelerinde, Atakum'da geziyorum, sinemaya gidiyorum, bu şehre alışmaya çalışıyorum.